بررسی مسئله از جنبههای فرایندی، دادهای، عملیاتی و فنی و تبدیل آن به یک مسئله روشن و قابل حل.
کمک میکند سازمان بهجای درمان علائم، مسئله اصلی را شناسایی و برای آن راهکار قابل اجرا طراحی کند.
بررسی نحوه انجام واقعی کارها، شناسایی گلوگاه، دوبارهکاری و اتلاف و طراحی وضعیت مطلوب.
کاهش زمان و اتلاف فرایندها و ایجاد مسیر روشنتر برای اجرای کارها.
تبدیل فعالیتهای فردمحور، دستی و تکراری به فرایندهایی که بتوان آنها را استاندارد، رهگیری و در صورت نیاز خودکار کرد.
وابستگی به افراد و پیگیریهای دستی کاهش مییابد و بخشی از دانش عملیاتی سازمان در فرایند و سیستم ماندگار میشود.
تحلیل نیازهای عملیاتی و طراحی و پیادهسازی سامانههایی برای مدیریت اطلاعات و فرایندهای سازمان.
فرایندها و اطلاعات پراکنده به یک بستر منسجمتر تبدیل میشوند و امکان توسعه تدریجی سیستم فراهم میشود.
مدلسازی تصمیمهایی که در آن منابع، زمان، ظرفیت و هزینه محدود هستند و انتخاب یک گزینه بر گزینههای دیگر اثر میگذارد.
کمک میکند از منابع محدود مانند ظرفیت تولید، نیروی انسانی، ناوگان و زمان استفاده مؤثرتری شود.
بررسی ظرفیت واقعی سازمان و طراحی برنامه برای تخصیص نیروی انسانی، تجهیزات، زمان و منابع به فعالیتهای اولویتدار.
کمبود، مازاد یا تخصیص نامناسب منابع زودتر شناسایی میشود و برنامهریزی عملیاتی واقعبینانهتر میشود.
تحلیل ارتباط میان تأمین، خرید، موجودی، تولید، حمل و توزیع برای بهبود هماهنگی کل زنجیره.
تصمیمهای جداگانه واحدها بهتر با یکدیگر هماهنگ میشوند و هزینه ناشی از ناهماهنگی کاهش مییابد.
تحلیل مسیر، زمانبندی، ظرفیت حمل و تخصیص سفارشها برای طراحی برنامههای بهتر توزیع.
استفاده از ظرفیت ناوگان بهتر میشود و امکان کاهش زمان و هزینه توزیع فراهم میشود.
تحلیل دادههای تاریخی و ساخت مدلهای پیشبینی برای برآورد نیاز آینده کسبوکار.
برنامهریزی خرید، تولید، موجودی و منابع میتواند بر پایه برآورد دادهمحور انجام شود.
ترکیب دادههای عملیاتی، شاخصها و مدلهای تحلیلی برای ساخت ابزارهایی که مستقیماً به تصمیم مدیر کمک میکنند.
فاصله میان داده خام و تصمیم مدیریتی کاهش مییابد و گزینههای تصمیم شفافتر میشوند.
تجزیهوتحلیل دادههای عملیاتی و تبدیل آنها به اطلاعاتی که برای پایش و تصمیمگیری قابل استفاده باشند.
مدیریت میتواند روند، انحراف، عملکرد و نقاط نیازمند اقدام را سریعتر مشاهده کند.
ساخت مدلهایی برای بررسی اثر تغییرات در ظرفیت، تقاضا، منابع یا قواعد عملیاتی قبل از اجرای واقعی.
میتوان گزینههای مختلف را با هزینه و ریسک کمتر مقایسه کرد.
تبدیل مسیرهای دستی درخواست، تأیید، ارجاع و انجام کار به گردش کار قابل رهگیری و اجرا.
زمان چرخه کار کاهش پیدا میکند و وضعیت درخواستها برای افراد و مدیران شفافتر میشود.
اتصال اطلاعات و فرایندهایی که میان واحدهای مختلف سازمان پراکندهاند.
ورود دوباره اطلاعات کمتر میشود و هماهنگی میان واحدها افزایش پیدا میکند.
تبدیل نیازهای سازمان به ساختاری فنی که توسعه، نگهداری و تغییر آن در آینده امکانپذیر باشد.
ریسک پیچیدهشدن سیستم و هزینه تغییرات آینده کاهش مییابد.
ارتقای سیستمهای Legacy و اتصال آنها به راهکارهای جدید بدون کنار گذاشتن یکباره عملیات فعلی.
سازمان میتواند سرمایهگذاری قبلی را حفظ کند و همزمان بهصورت مرحلهای سیستم خود را نوسازی کند.
بررسی داده و فرایند برای پیدا کردن عواملی که باعث ایجاد یا تکرار یک مشکل عملیاتی میشوند.
بهجای اصلاح موقتی، میتوان علت اصلی مشکل را هدف قرار داد و نتیجه را پایش کرد.
تبدیل اهداف و فرایندهای سازمان به شاخصهایی که بتوان عملکرد را با آنها اندازهگیری و پایش کرد.
مدیریت میتواند عملکرد واحدها را بر اساس معیارهای روشن و قابل اندازهگیری دنبال کند.
ساخت نماهای مدیریتی برای نمایش شاخصها، روندها، انحرافها و نقاط نیازمند اقدام.
اطلاعات موردنیاز مدیران سریعتر در دسترس قرار میگیرد و پایش عملیات سادهتر میشود.
طراحی قواعدی برای شناسایی وضعیتهای حساس و اطلاعرسانی خودکار به فرد یا واحد مسئول.
واکنش به مشکلات سریعتر میشود و برخی انحرافها قبل از تبدیلشدن به مشکل بزرگ دیده میشوند.
ساخت چارچوبی برای مقایسه گزینهها بر اساس هزینه، ریسک، اثر، محدودیت و اولویتهای سازمان.
تصمیمهای پیچیده شفافتر میشوند و منطق انتخاب قابل توضیح و بازبینی خواهد بود.
مقایسه وضعیت فعلی فرایند، سیستم یا قابلیت سازمان با وضعیت موردنیاز برای رسیدن به هدف.
اولویت اقدامات روشنتر میشود و منابع روی شکافهای مهمتر متمرکز میشوند.
استخراج نیازهای واقعی کاربران و تبدیل آنها به نیازمندیهای روشن و قابل پیادهسازی.
ریسک ساخت سیستم نامتناسب با نیاز واقعی کاهش پیدا میکند و توافق میان ذینفعان بیشتر میشود.
ترجمه مسئلههای مدیریتی و عملیاتی به نیازمندی، مدل و راهکار فنی و انتقال محدودیتهای فنی به زبان قابل فهم برای مدیریت.
سوءتفاهم میان مدیران و تیم فناوری کمتر میشود و راهکارها بهتر با مسئله واقعی کسبوکار همراستا میشوند.
مقایسه راهکارهای موجود بر اساس نیاز واقعی، قابلیت توسعه، یکپارچهسازی، هزینه و محدودیتهای سازمان.
ریسک انتخاب نرمافزار نامتناسب با نیاز سازمان کاهش پیدا میکند.
شناسایی دادههای ناقص، تکراری و ناسازگار و طراحی قواعدی برای افزایش کیفیت داده.
گزارشها و تحلیلهای مدیریتی بر پایه دادههای منسجمتر و قابل اعتمادتر انجام میشوند.
ایجاد ساختار منسجم برای دادههایی مانند کالا، تأمینکننده، کارکنان و سایر اطلاعات پایهای که در چند سیستم استفاده میشوند.
ناسازگاری میان سیستمها و خطاهای ناشی از دادههای پایه متفاوت کاهش مییابد.
تحلیل مصرف، گردش کالا و زمان تأمین برای تعیین سطح موجودی و زمان سفارش مناسبتر.
تعادل بهتری میان هزینه نگهداری، خطر کمبود و سرمایه درگیر در موجودی ایجاد میشود.
تحلیل نیاز، مصرف، موجودی و شرایط تأمین برای کمک به تصمیم درباره زمان، مقدار و اولویت خرید.
تصمیمهای خرید بهتر با نیاز واقعی و وضعیت موجودی هماهنگ میشوند.
طراحی فرایند و سیستم برای ثبت، رهگیری و تحلیل ورود، خروج و گردش اقلام.
کنترل موجودی دقیقتر و دسترسی سریعتر به اطلاعات عملیاتی انبار فراهم میشود.
طراحی فرایندها و سامانههای پشتیبان خرید از درخواست تا تأمین و رهگیری.
فرایند خرید شفافتر و قابل کنترلتر میشود و اطلاعات آن برای تحلیل و گزارش در دسترس خواهد بود.
طراحی و توسعه سامانههایی برای مدیریت اطلاعات و فرایندهای منابع انسانی.
سوابق و فرایندهای منابع انسانی منسجمتر و کمتر وابسته به فعالیتهای دستی میشوند.
تبدیل فرایندهای بازرسی و کنترل کیفیت به فرایندهای قابل ثبت، رهگیری و تحلیل.
سوابق کیفیت منسجمتر میشوند و انحرافها و اقدامات اصلاحی بهتر قابل پیگیری هستند.
تبدیل بخشی از کنترلهای دستی به قواعد و ثبتهای سیستمی برای افزایش شفافیت و قابلیت پیگیری.
اقدامات و تغییرات مهم قابل رهگیریتر میشوند و برخی خطاهای فرایندی زودتر قابل شناسایی خواهند بود.
ایجاد سازوکاری برای شناسایی فرصتهای بهبود، اجرای اقدام اصلاحی و سنجش نتیجه.
بهبود از یک اقدام مقطعی به فرایندی قابل تکرار و قابل اندازهگیری تبدیل میشود.
بررسی فرایندها و فعالیتها برای پیدا کردن نقاطی که بیشترین هزینه یا اتلاف را ایجاد میکنند.
سازمان میتواند فرصتهای کاهش هزینه و بهبود بهرهوری را بر اساس شواهد اولویتبندی کند.
تبدیل مسئله واقعی به مدل ریاضی یا محاسباتی که بتوان آن را تحلیل، شبیهسازی یا بهینه کرد.
مسائلی که با قواعد ساده یا قضاوت شهودی قابل حل نیستند، به ساختاری قابل محاسبه تبدیل میشوند.
طراحی راهکارهای محاسباتی اختصاصی برای مسائلی که راهحل آماده برای آنها کافی یا مناسب نیست.
سازمان میتواند برای مسائل خاص خود راهکاری متناسب با داده، محدودیت و فرایند واقعی بسازد.
استفاده از دادههای سازمان برای ساخت مدلهایی جهت پیشبینی، طبقهبندی یا کشف الگو.
در مسائل دارای داده کافی، بخشی از تصمیمها میتواند با استفاده از مدلهای دادهمحور پشتیبانی شود.
بررسی مسائل واقعی سازمان و انتخاب کاربردهایی که استفاده از AI بتواند در آنها ارزش عملی ایجاد کند.
هوش مصنوعی به جای استفاده نمایشی، روی مسائل مشخص مانند پیشبینی، طبقهبندی، استخراج اطلاعات و اتوماسیون متمرکز میشود.
ایجاد ابزارهایی برای جستوجو، پاسخگویی و استخراج اطلاعات از اسناد و دانش داخلی سازمان.
زمان جستوجو در مستندات کاهش مییابد و دسترسی کارکنان به دانش سازمان آسانتر میشود.
استفاده از مدلسازی، محاسبات عددی و ابزارهای علمی برای بررسی مسائل تخصصی و صنعتی.
امکان بررسی مسائل پیچیده، آزمون فرضیهها و کاهش بخشی از هزینه آزمایش و تحلیل فراهم میشود.
طراحی روش تحلیل و استفاده از روشهای آماری برای استخراج نتیجه قابل اتکا از دادههای سازمان یا پروژه.
تصمیمها و نتایج تحلیلی بر پایه روش مشخصتر و قابل دفاعتری قرار میگیرند.
خودکارسازی محاسبات، گزارشها و فعالیتهای تکراری مبتنی بر Excel، VBA و سیستمهای قدیمی.
زمان صرفشده برای کارهای دستی کاهش مییابد و امکان حرکت تدریجی به سمت سیستمهای ساختاریافتهتر فراهم میشود.
استفاده از رباتها برای اطلاعرسانی، ثبت درخواست، دریافت گزارش و اتصال کاربران به برخی سرویسهای داخلی.
برای بعضی فرایندها میتوان بدون توسعه یک نرمافزار مستقل، یک کانال سریع و کمهزینه برای تعامل ایجاد کرد.
تبدیل راهکار تحلیلشده به یک محصول یا سامانه واقعی از طریق توسعه رابط کاربری، منطق کسبوکار، API و پایگاه داده.
راهکار فقط در سطح پیشنهاد باقی نمیماند و در صورت نیاز میتواند به یک ابزار عملیاتی قابل استفاده تبدیل شود.